มทิรา @ เลิฟเบอร์รี่

"My virgin guy ภารกิจอันตราย ท้าชนหัวใจนายเวอร์จิ้น "

( คลิก ดูที่นี่ ลงวิดิโอในนี้ไม่เป็นง่ะ ฮือ...)

 

 

"My virgin guy ภารกิจอันตราย ท้าชนหัวใจนายเวอร์จิ้น ♥"

วางแแผง "ปลายเดือนพฤษภาคม 2554" นะคะ ^w^ 

 

ปกหน้า :
แก๊งค์ล่าเวอร์จิ้นบ้าบออะไร... ไม่กลัวหรอก
ผู้ชายคนนี้น่ะของฉัน ถ้าอยากได้ก็ข้ามศพฉันไปก่อน!

ปกหลัง :
อุตส่าห์ออกตัวปกป้อง "อัส" หนุ่มเนิร์ดหน้าหล่อจากการตามล่าของแก๊งล่าเวอร์จิ้น
แต่นอกจากหมอนี่จะไม่สำนึกแล้ว ยังทิ้งเธอไปอย่างไม่แยแส
นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องการให้เขามาปลอมเป็นแฟนเพื่อ กันท่าแฟนเก่าจอมตื๊อล่ะก็
มีหรือที่สาวเสน่ห์แรงอย่าง "ปิยอง" คนนี้จะง้อ
หมอนี่น่ะ เย็นชาและน่ากลัวยิ่งกว่ากัมมันตภาพรังสีซะอีก!

แต่เอ๊ะ... แล้วทำไมฉันต้องรู้สึกวูบไหวเวลาที่เขายิ้มให้ด้วย
หรือจะเป็นผลพวงมาจากออร่าแรงล้ำของนายหล่อลากไส้นี่กันนะ?!

FanArt จาก Rainnie So. ค่ะ แอร๊ย~ น่าร๊ากก

 

 

 

 

 

 

ซายน์ไม่ค่อยไ้ด้เข้าเอ็กซ์ทีนเท่าไหร่

แต่จะตามอ่านบล็อกเพื่อนๆ เหมือนเดิมจ้า :D

 

 

เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นในคืนวันหนึ่ง...

"ชมพู" ส่งคลิป "พี่โคมกลิ้งหน้า" มาให้ซายน์ดูทาง FB

(_ _")

ซึ่งคลิปนั้นมีฉากในงานบอลจุฬา - ธรรมศาสตร์ ที่ซายน์กับชมพูลงความเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่า คนในงานที่กลายเป็นตัวประกอบจำเป็นคงงง + ฮาเนอะ 55+




ภาพประกอบ -..-



คลิกที่ภาพลิ้งค์ไปดูคลิปได้จ้า :)


.

.

.


และเกริ่นเรื่องนิดหนึ่ง ฮา... ช่วงหลังมานี้ซายน์ปลื้มเน็ตไอดอลคนนึงมาก

เขาชื่อ 박태준 ♥ ปาร์ค แทจุน




แทจุนทำรายการกับเพื่อนอีกสองคนคือ "จีฮุน" และ "จุนโฮ"

 

♥ แทจุน      ♥ จีฮุน      ♥ จุนโฮ



ที่เน้นตัวหนังสือสีม่วงเพราะเราแอบเรียกพวกเขาสั้นๆ ว่า

จุน ฮุน โฮ

555+

ซายน์ปลื้มจุนมาก ขณะที่เพื่อนสนิทอีกษรย่อ ร. ก็ปลื้มโฮมาก

ส่วนฮุนที่น่าสงสารก็ขอข้ามไปละกัน *สะบัดบ๊อบ*

.

.

.


ถามว่า "คลิปพี่โคมกลิ้งหน้า เกี่ยวอะไรกับเน็ตไอดอล?"

ก็ขอยกบันทึกสนทนาที่ซายน์เล่าให้เพื่อน ร. ฟังทาง msn มา แล้วกันเนอะ >_<


.

.

.

 

 

 

 

เริ่มการสนทนา: 18 กุมภาพันธ์ 2554



ซายน์ :
กรี๊ด เมื่อคืน
ฉันฝัน >///<

เพื่อน ร. : 
ฝันว่า? 55+

ซายน์ :
คือ พิ้งค์อะ ส่งคลิปพี่โคมกลิ้งหน้ามาให้ดู แล้วมันมีซีนที่ถ่ายในงานบอล

เพื่อน ร. : 
นานแล้วนี่

ซายน์ :
แล้วเพิ่งมาคุยกันเมื่อคืน
ว่าซีนงานบอลอะ
ตัวประกอบจำเป็นคงขำตาย ไรงี้
พอฉันไปนอน
ฉันก็ฝันว่ามีงานบอล
แล้วนักกีฬาที่มาแข่งอะ
มีจุนกับโฮด้วย

เพื่อน ร. :
แอร๊ยยยยย

ซายน์ :
พวกทาฝั่งเกาหลี จีน ใต้หวัน มากันตรึม
แล้วฉันกับเธอ
ไปเป็นทีมงาน
อยู่ตึกเดียวกับพวกจุน
ในฝันอะ หลายวันมากกกก ก็แข่งกันไปอะไรกันไป แล้วฉันกับเธอก็คอยตามจุนตามโฮห่างๆ แบบว่าขนาดเป็นทีมงานยังไม่ได้เข้าไปคุย
มีซีนนึง พวกจุนนั่งกินข้าวอยู่
เราก็ได้แต่แอบมองอยู่มุมตึก โรคจิตมาก 55+
ในฝันอะ
ฉันกับเธอตัวติดกันมาก
ฉันไปไหน หันไปก็เห็นเธอด้วย
ทำไรด้วยกัน กรี๊ดด้วยกัน แอบตามด้วยกัน ก๊ากกก
เป็นฝันดีมากๆ ตรงที่
ไม่มีฮุน !
ฮ่าๆ

เพื่อน ร. :
ไม่มีฮุน
555555555555

ซายน์ :
แล้วทีนี้
เราสองคน เดินหลงเข้าไปในสนาม
ตอนเค้าซ้อมกันอยู่
เข้าไปได้ไงไม่รู้ เอ๋อกันมาก กร๊าก
แล้วเค้าซ้อมยิงอะ ดันเดินไปตรงประตู

พอหันไปอีกทีคือลูกบอลพุ่ งฟุ่บๆๆๆๆๆๆ มาแบบ เยอะมากกกกก
กะเอากันตายยยย
พวกนักกีฬาก็ตกใจ ตะโกนบอกหลบๆๆ

แต่ฉันกับเธอไม่หลบอะ ตกใจคู่ 555+
แล้วทีนี้
มีคนโผล่มาข้างหลัง ดึงตัวฉันกับเธอไปกอด กรี๊ดดดดดดดดดดด

แบบว่าแขนขวากอดเทอ แขนซ้ายกอดฉัน บังบอลให้ยังไงไม่รู้อะ รู้แต่บอลไม่โดนเราเลย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
แล้วแบบเราสองคนไม่รู้ว่าใคร
แต่เรามองตากันแบบว่า จุนป่าว โฮป่าว เขิลลล

เพื่อน ร. :
แอร๊ยยยยยยย

ซายน์ :
อยู่นานมากกก บอลก็ไม่เลิกพุ่งมาซะที กร๊ากก

เพื่อน ร. :
ฝันเธอแบบว่าเผื่อแผ่มากอ่ะ 55555555

ซายน์ :
พอบอลเลิกพุ่ งมา แล้วคนนนั้นปล่อยเรา
ปรากฏว่า He คือ



เฉินกว๊านซี =_=


เพื่อน ร. :
แอร๊ย ก็หล่ออยู่ 55555
แต่ฮีมาได้ไง 5555555

ซายน์ :
ใช่
คำถามของเราคือ
ฮีมาได้ไง =_=
แต่ตอนปล่อยอะ ตอนเห็นหน้า แบบว่ารอยยิ้มชัดมากในฝัน

เพื่อน ร. :
เธอไปดูคลิปอะไรของมันป่าว ก่อนนอนอ่ะ 555555

ซายน์ :
ฉันงี้แบบ กรี๊ดดดดดดดดดดด
>//<
คือฉันชอบมันมากอะ
ก่อนมีข่าว
ประเทศเราไม่ค่อยมีคนรู้จักมัน แต่ฉันรู้จักมันตั้งแต่ ม.ปลาย ชอบมากพอๆ กับทักกี้อะตอนนั้น
ตอนเห็นว่าเป็นใครอะ
จุน โฮ หายไปจากสารบบการกรี๊ดเลย กร๊าก

แต่ยังฝันต่ออีกนะ
(ฉันเปล่าดูย่ะ  )

ว่าพวกเราอึ้งๆ ใช่มะ
แล้วเอดิสันก็แบบ... ขอโทษแทนเพื่อนๆ ไรงี้ ดูเฟรนด์ลี่มาก น่ารัก

เพื่อน ร. :
แอร๊ย

ซายน์ :
พวกเราก็เดินกลับตึกกัน
แล้วนินทาเอดิสันไปด้วย
ว่าถ้าคนนี้มีแฟนใหม่ จะถ่ายคลิปอีกป่าววะ
แล้วหัวเราะกันกิ๊กกั๊ก แฮปปี้อย่าบอกใคร ก๊ากกก

เพื่อน ร. :
กำ 55555555555555


ซายน์ :
แล้วเรากลับตึกที่พัก
มาเก็บของ คือจะกลับกันแล้ว
แล้วยังไงไม่รู้ ไปลืมของไว้ในห้องที่พวกจุนพัก

สงสัยก่อนหน้านั้นไปเป็นสตรอกเกอร์กันมา กร๊ากก

แล้วพอไปเอาของ
จะกลับออกมาอยู่แล้ว
จุนกับโฮก็เดินนำกองทัพไอดอลมา กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
>/////////////////////<

พอจะหาที่หลบกัน (หลบทำไม 555)
ก็ตื่น
-_________________-

เพื่อน ร. :
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
ดวกมาก

ซายน์ :
กรีดร้องงงงงงงงงงงงง
สรุปแล้ว
ฝันทั้งคืน
ไม่ได้คุยกับสองคนนั้นซักคำ 
แต่เอาวะ ได้กอดเอดิสันก็ยังดี แอร๊ยย

เพื่อน ร. :
มันได้เห็นเรามั่งยังเหอะ ในฝัน

ซายน์ :
ไม่เลย
ไม่เคยได้สบตา
-_-

เพื่อน ร. :
5555


.
.
.


จบค่ะ.

กล้าฝันเนอะ 55555555555+

สืบเนื่องมาจาก Blog นี้

sad valentine
เกริ่นเรื่อง: ฟ้าเดิม ๆ แต่คืนนี้กลับดูสวยจัง...
14 ก.พ. 54

ที่ซายน์ได้ "กลั่นแกล้ง" เพื่อน (น้อง?) คนนึงไว้ 55+



หลังจากนั้นสองวัน ซายน์ได้รับพัสดุจากขอนแก่น พอเปิดออกมาก็เจอกับ...




น้องหมี *0*

 

 

 

 

แสบมากอะชมพู !
พอรู้ว่าโดนซายน์แกล้งอำ ก็เดินกลับไปเทดดี้เฮ้าส์
ซื้อหมีอีกตัวที่เหมือนกันมากกกก เหมือนกระทั่งชุด ต่างแค่ตำแหน่งรอยปักหมีน้อยแค่นั้นเองง่ะ

>/////////////<


เปิดกล่องออกมามีตกใจว่า เฮ้ย! หมีตัวที่ชมพูซื้อรึเปล่า มาอยู่ในกล่องได้ไง
555+





ลองชิมดูว่าอร่อยไหม >_<


.

.

.




ฉันรู้ว่าเธอรู้พอๆ กับที่ฉันรู้ แผนการตลบหลังครั้งนี้ทำให้ฉันทั้งเซอร์ไพรซ์แล้วดีใจมากมาย

ขอบใจย่ะ :b


.


.


.



เมื่อได้น้องหมีมา ซายน์เลยเกิดไอเดียอยากพาน้องหมี (ตั้งชื่อแล้ว ว่า "น้องหมี" 55+)

ไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ตกดิน :D





ยังไปไม่ถึง 55+ อยู่ในช่วงเดินทางมาถึงหน้าปากซอยเลยแวะร้านยุ้ยก่อน

ยุ้ยถ่ายรูปให้เยอะเลย >_<